فصل سوم : شخصيت فردى امام حسين ( ع ) در بخش نخست درباره جايگاه خانوادگى امام حسين ( ع ) مباحثى مطرح شد . و اجمالًا روشن شد كه آن حضرت در برجسته‌ترين خانواده از نظر اخلاقى ، دينى و اجتماعى چشم به جهان گشود و در دامن منزّه‌ترين افراد رشد كرد . و در بخش دوم ، به جايگاه مذهبى و دينى آن بزرگوار پرداختيم و گفتيم حسين بن على ( ع ) تا هفت سالگى تحت تربيت اشرف مخلوقات عالم حضرت محمد ( ص ) بود و پس از رحلت آن بزرگوار نيز از توجّهات خاصّه اميرالموحّدين على بن ابىطالب ( ع ) و فاطمه زهرا ( س ) ، برترين شخصيّت‌هاى عالم امكان ، بهره‌مند بود . و از نظر مذهبى ، شخصيتى داشت كه محبوب خدا و رسولش بود ؛ تا جايى كه پيامبر ( ص ) فرمود : « حُسَينٌ منّى وَ انَا مِنْ حُسَيْنٍ » « 1 » و با اين جمله از ارتباط معنوى و يگانگى و توافق فكرى كامل خويش با امام حسين ( ع ) خبر داد . پس از شهادت امام حسن ( ع ) به عنوان جانشين پيامبر ( ص ) و امام انس و جنّ مطرح گرديد . و هر يك از اينها ( شخصيت خانوادگى و مذهبى ) در ساختن شخصيت ممتاز امام حسين ( ع ) و نهايتاً در پيدايش عاشورا مؤثر بوده‌اند . در اين بخش دربارهء خصوصيات فردى امام حسين ( ع ) كه از سويى محصول آن شجره طيّبه و تربيت خانوادگى است و از سوى ديگر زمينه‌ساز شخصيت مذهبى و اجتماعى است ، سخن مىگوييم و نقش آنها در پيدايش و برآيند حادثه عاشورا در جامعه اسلامى را تبيين مىكنيم .

--> ( 1 ) - مدلول اين حديث شريف و اسناد آن قبلًا بررسى شد .